on-line en on-demand denken
Laatst gewijzigd op: 09-03-2009
Over de ironie van Rorty, waarbij een uitdrukking altijd
faalt om het "meest effectief"te zijn.
Ik denk dat taal, taalgebruik, een uitdrukking is van de tijd en zodoende wat vandaag uitgedrukt wordt morgen anders wordt uitgedrukt. Effectiviteit kan je dan niet aan de uitdrukking koppelen, want dat verandert met het moment.
Als je "effectiviteit van uitdrukking" toch wilt beschouwen komt het dicht in de buurt van de betekenis van het begrip "waarheid".
Het is dan echter zo dat die waarheid in de tijd bezien steeds een ander vocabulaire heeft en dus moeilijk als iets van constante kwaliteit beschouwd kan worden.
Het spoorwegboekje gaf een waarheid, maar het boekje van vorig jaar is niet meer bruikbaar. De landkaart van tien jaar geleden, of het navigatiesysteem van enkele jaren oud voldoen niet meer helemaal.
De metafoor van de landkaart als effectieve manier van representatie, die betekenis geeft aan de begrippen wetenschap en waarheid, laat ironisch gezien toch telkens zien dat we nooit "klaar zijn".
Je kunt je afvragen of een praktijk van "nooit klaar zijn", de wetenschap, een zinvolle tijdsbesteding is. Er zullen zeker aangenamere methoden zijn om de tijd door te brengen.
De vraag naar zin wordt urgent zodra we niet meer direct verbonden zijn aan de resultaten van wetenschap en waarheid. Als we de landkaart niet nodig hebben. Bijvoorbeeld als we niet reizen of steeds dezelfde reis maken.
Het lijkt er echter op dat we de afhankelijkheid van zoiets als landkaarten willen cultiveren. Een politiek programma van mensen die goed zijn in landkaarten maken.
(de metafoor van de landkaart als betekenisgevend voor wetenschap en waarheid komt van Simon Blackburn)
Al eens eerder bedacht ik me dat je logischerwijs kiest voor een cultuur die eisen stelt aan haar deelnemers: een bepaald geheugen; bepaalde vaardigheden in bijvoorbeeld kaartlezen of kaarten maken. Ook al zal de keuze voor eisen aan mensen met zich meebrengen dat er mensen afvallen of worden buitengesloten, in ieder geval minder kansen hebben.
Het zal echter blijken dat een keuze voor een eis, een standaard, voor zoverre het een keuze is en geen impuls, zowel de slechten, maar ook de goeden onderdrukt.
Dat er slechten zijn die buiten de boot vallen van een cultuur is misschien nog te rechtvaardigen. Maar dat er ook goeden zijn die buitengesloten worden is wat anders.
Stel dat iemand zo goed is dat een groot gedeelte van de heersende cultuur naar het ongelijk verwezen wordt. Hun "landkaarten" blijken ineffectief ten opzichte van de inzichten die de echt goeden hebben. De ironie is dan dat toch de ineffectieve kaarten gehandhaafd blijven.
We kunnen niet hebben dat de verdeling teveel "slechten" laat zien. Aantoonbaar onjuiste "kaarten (lees methoden, zienswijzen, leefwijzen) blijven gehandhaafd. En dit zorgt er voor dat betere inzichten niet of nauwelijks doordringen.
Zo bezien lijkt het dus ook niet te gaan om effectiviteit van de uitdrukking, maar om iets anders. Het is dan van minder belang dat we "nooit klaar zijn" maar het gaat om een soort "maximalisering van het gelijk".
Hoe graag we ook een soort universele theorie zouden willen hebben, een GUT (grand unifying theory), dat streven botst met een poging zoveel mogelijk mensen gelijk te geven. Een soort utilitair principe dat lijkt uit te gaan van een minimalisering van conflicten.
Als je iedereen een beetje gelijk geeft, vanuit het perspectivisme, voorkomt dat echter toch niet helemaal de conflicten. Mensen drukken hun eigen perspectief uit in een vocabulaire dat weliswaar gemeenschappelijk is, maar waarin zoveel speling is voor betekenissen door bijvoorbeeld kapstokbegrippen dat het onbegrip en conflict onvermijdelijk is. De persoonlijke uitdrukkingen maken conflicten onvermijdelijk omdat men het oneens zal zijn. Vandaar dat we best een eis mogen stellen in de cultuur voor een bepaalde standaard manier van uitdrukken.
Maar waarom moet de standaard zo breed zijn? Ook dan zal misschien het aantal te verwachten conflicten meespelen. De rekbaarheid van het begrip "normaal" is een tolerantie die noodzakelijk is in de omgang met anderen. Om niet constant conflicten te hebben.
Maar waarom is de standaard dan niet nog breder? Dat komt omdat het "gelijk" op een gegeven moment echt 180 graden verschilt. De meningen staan dat recht tegenover elkaar. Je kunt die meningen niet verenigen. Ze zijn onverenigbaar. Verschillen in opvatting hebben een maximale afstand.
De maximalisering van het gelijk is niet direct een minimalisering van conflicten. We zouden eerder kunnen verwachten dat we minder conflicten hadden als we het gelijk bij een selecte groep legden en zouden afzien van afwijkende meningen. Maar in de praktijk zal de dynamiek van afwijkende meningen toch altijd weer oprekken tot een maximum.
Een andere dimensie van waarheid is die van ware of werkende verklaringen.
Nu hebben we de resultaten van wetenschap, bijvoorbeeld landkaarten, die feitelijk nooit klaar zijn tegenover de verklaringen die wel min of meer af kunnen zijn. Binnen het heersende vocabulaire, als we nog eens aan Rorty denken.
Een resultaat dat meer zou leunen op de verklaringen is niet de landkaart maar de getijdentabel. Hebben we het principe door dan kunnen we de getijden uitrekenen vanaf ieder willekeurig moment.
Het vocabulaire waarin we verklaringen uitdrukken, als je er mee wilt "rekenen" is wiskundig van aard en dus minder afhankelijk van interpretaties.
In de maximalisering van het gelijk hebben we dan een probleem. Op bepaalde gebieden lijkt het gelijk vast bepaald, wiskundig vastgelegd en verliest de mens de vrijheid om af te wijken in mening van de verklaringen wil het niet direct tot de "slechten" gaan behoren.
De"goeden"worden dan een steeds kleinere partij geleerden die de wiskundige verklaringen begrijpen en toepassen.
Het is dan logisch dat de weerstand tegen deze kleine partij toe zal nemen. Er is dan geen norm die breed genoeg is voor veel mensen en de norm is vreemd voor een groot aantal mensen die hun normen op een eigen manier opbouwen.
Het is wel mogelijk dat meer mensen een norm opbouwen waarin de acceptatie van wetenschappelijke verklaringen zit. Maar over het geheel gezien wordt het gebied dat "normaal"mag heten smaller.
In eerste instantie zou je denken dat de conflicten dan minder worden, maar de praktijk is dan dat meer mensen buiten de groep "normaal denkenden" vallen. Er zijn minder conflicten binnen de kleine groep, maar dus meer conflicten buiten de kleine groep.
Het idee "buiten de groep vallen" zal zeker niet bevorderlijk zijn voor de rust. Een neveneffect van de zoektocht naar waarheid en de wetenschap.
Het is mogelijk de verschhillen tussen mensen, de verschillen in "gelijk" te beschouwen als verschillen in vocabulaire. Een uitdrukking van het gelijk wordt alleen maar als afwijkend of anders beschouwd omdat de woorden en zinnen, begrippen en vermeende betekenissen afwijken. We zouden er van uit kunnen gaan dat ieder gelijk hetzelfde gelijk is, alleen anders uitgedrukt.
Zouden we dan een taal krijgen die beter geschikt is om het gelijk in uit te drukken, dan zal de wereld niet smaller worden, in die zin dat er minder mensen gelijk hebben, maar eerder breder. Omdat er dan voor hetzelfde gelijk meer mensen dezelfde taal spreken.
De taak van de wetenschap is dan eerder het vinden van een taal waarin het gelijk universeler uitgedrukt kan worden. En dus niet het vinden van de waarheid zelf.
Ik ga dit verder onderzoeken.
Stel dat ik een uitspraak moet beoordelen of ze waar en iemand spreekt in een mij onbekende taal een zin. Dan heb ik de mogelijkheid de uitspraak als "gegeven" te beschouwen en de vraag of er een gegeven is moet dan met "ja" beantwoord worden.
Zo, maar dan minder extreem, is iedere uitspraak vooral ook als een gegeven te beschouwen en deze gegevenheid bepaalt voor een deel of we iets als waar beschouwen.
De zin in de vreemde taal is qua waarheid onbepaald, maar als gegeven waar.
In taalspelen is de gegevenheid belangrijk. De uitroep, zucht of gil zeggen meer als gegeven dan inhoudelijk.
Hoe is nu de invloed van een universele taal op taal als gegevenheid?
Ik heb de neiging invloed toe te zeggen en dan zo dat universele taal probeert af te komen van een taal als gegeven. De inhoud van de taaluiting wordt belangrijker dan de functie. Maar de functie is een gegeven op zich. De uitroep van angst hoeft niet uitgedrukt te worden in wetenschappelijke termen, misschien is de angst irrationeel.
De waarheid van de angstkreet is echter de boodschap "ik ben bang" of "ik wil weg" en dat soort intentionele toestanden komt niet snel tot uitdrukking in wetenschappelijk, wiskundig vocabulaire.
Of de wetenschappelijke taal moet meer een soort psychologisch wetenschappelijke taal worden. Natuurkundige grootheden zijn ontoereikend om gegevenheden uit te drukken zoals die in de taal voorkomen.
Ik denk dan aan een taal a la Freud, waarbij echt meer mogelijkheden ontstaan voor mensen om hun "gelijk" in uit te drukken. Wel heel anders dan Popper had bedacht met falsificationisme.
Het risico is dat je vage begrippen krijgt zoals "onderbewuste", of "doodswens". Begrippen die niet exact genoeg omschreven zijn. Het is een soort logica dat exactheid het eerste is dat sneuvelt als veel mensen dezelfde taal gaan gebruiken.
Exactheid lijkt me typisch iets dat blijft voorbehouden aan een smal gebied. Waarbij de geldigheid van uitspraken zich beperkt tot een exact gebied.
De wetenschap kan niet zowel streven naar een universele taal als streven naar exactheid. Het zal een keuze hebben. Een keuze voor breed die de exactheid aantast en een keuze voor smal die de universaliteit aantast.
Ik kan me voorstellen dat de taal van de wetenschap zelf een effect heeft. De De ervaring verandert onder invloed van het vocabulaire schema dat we toepassen. Dat is een ordening die in de taal zelf verweven zit.
Het is dus zeker denkbaar dat de uitdrukking van ervaringen, het gelijk, door vocabulaire schema's gaat verschillen.
Maar wat een belangrijk inzicht is, is dat het vocabulaire schema zelf bepaalt wat de inhoud van het gelijk is.
In plaats van een empirisch gegeven dat een bepaalde taalordening zou afdwingen, is het op een gegeven moment, na een omslagpunt, het taalschema dat de ervaring bepaalt.
Wat bepaalt precies het omslagpunt? Het punt dat de onbemiddelde gegevens doet verdwijnen. Zodat er niet langer een werkelijkheid vertaald wordt, maar een werkelijkheid geconstrueerd wordt?
Geplaatst door: Leon Hoeneveld | 2009-03-09 18:00:00
René Loesberg 10-03-2009
Leon schreef: Wat bepaalt precies het omslagpunt? Het punt dat de onbemiddelde gegevens doet verdwijnen. Zodat er niet langer een werkelijkheid vertaald wordt, maar een werkelijkheid geconstrueerd wordt?
'Als ik een woord gebruik', zei Humpty Dumpty op een wat schampere toon, 'betekent het precies wat ik wil dat het betekent - niet meer en niet minder'.
'De vraag is', zei Alice,'of je woorden zoveel dingen kunt laten betekenen'.
'De vraag is', zei Humpty Dumpty,'wie er de baas is; daar gaat het om'.
Lewis Caroll, Alice in Wonderland
De hoeveelheid informatie die op de mens afkomt is enorm, er moet geselekteerd worden. Wat je dan moet doen, is een uittreksel maken, een overzichtelijke versimpeling. Dat kan de vorm aannemen van een landkaart, een wiskundeboek of een bijbel. Allemaal handzame gidsen voor de reiziger door de werkelijkheid. Het probleem is dat we zijn vergeten dat het uittreksels zijn, gemaakt vanuit een bepaalde toepassing.
Leon schreef: Het is dan van minder belang dat we "nooit klaar zijn" maar het gaat om een soort "maximalisering van het gelijk".
Een volgende probleem is dat we te lui zijn om steeds weer nieuwe uittreksels te maken. Er wordt vaak verder geborduurd op bestaande begrippen. Nieuwe gegevens worden aangepast om ze in het bestaande uittreksel in te passen. Een paradigma noemde Kühn dit.
In de 19e eeuw vond men de term 'gouden eeuw' uit ivm beeldende kunst en literatuur. Voor muziekologen was hier niet veel halen, dus zocht men naar een periode waar Nederlandse muziek invloedrijk was. Er werd een prijsvraag uitgeschreven: welke componisten uit de Lage Landen hebben invloed uitgeoefend op de Italiaanse renaissance? Het antwoord liet lang op zich wachten, maar uiteindelijk kwam er een lijvig onderzoeksrapport met veel componisten die naar Italië waren verhuisd. Een duidelijk voorbeeld van zoek en gij zult vinden, naar de invloed van andere nationaliteiten werd niet gezocht.
Leon schreef: De persoonlijke uitdrukkingen maken conflicten onvermijdelijk omdat men het oneens zal zijn.
De conflicten ontstaan omdat er veel waarde aan die persoonlijk uitdrukkingen wordt gehecht. Iemand met de overtuiging van het scheppingsverhaal staat 180 graden tegenover mijn opvatting, dit brengt ons echter (ten minste vanuit mijn kant) niet in conflict. Ik vind het evolutieverhaal het meest aannemelijk, maar ik weet dat dit net als het scheppingsverhaal een uittreksel is. Beide theorieën verklaren het leven op aarde, moet je daar nou ruzie om gaan maken?
Leon schreef: Zouden we dan een taal krijgen die beter geschikt is om het gelijk in uit te drukken, dan zal de wereld niet smaller worden, in die zin dat er minder mensen gelijk hebben, maar eerder breder. Omdat er dan voor hetzelfde gelijk meer mensen dezelfde taal spreken.
Zo'n taal vinden we bij Aristoteles. Hij is de vertolker van de 'common sense'; een wetenschap die voor iedereen, met een beetje moeite, te begrijpen is. We hoeven ons dan niet te verliezen in tovenaarsfysica.
De wetenschap is succesvol omdat het grote praktische toepassingen kent. Dit te verliezen zou een grote zonde zijn, maar een beetje meer relativiteit en nederigheid is welkom uit oogpunt van de andere prachtige uittreksels die de mens kent.
Leon Hoeneveld 10-03-2009
René,
>De conflicten ontstaan omdat er veel waarde aan die persoonlijk uitdrukkingen wordt gehecht.
Dat is ook onvermijdelijk als het om kwesties als macht of middelen gaat en wie daar recht op heeft. Niet om kwesties of God nu wel of niet bestaat, maar wel om wie voor die overtuiging geld krijgt om kerken te bouwen of billboards langs de snelweg te zetten.
Vogel 10-03-2009
Leon,
De titel, zo heb ik begrepen is :
....Over de ironie ofwel de waarde van de wetenschap.....
Citaat......Over de ironie van Rorty , waarbij een uitdrukking altijd faalt om het " meest effectief " te zijn....
De tijdigheid van de hypotetisch gestelde objectief wetenschappelijke uitkomsten kan ik niet als ironisch bestempelen. Het is tenslotte een zeer realistisch gegeven en de raliteit is geen ironie.
Daarbij worden uitdrukkingen als wetenschappelijke uitkomsten gezien. De neerslag van wetenschappelijk onderzoek kan ik geen uitdrukking als weinig exact teokennen. Het zijn tenslotte universele objectieve neerslagen zowel in formuleringen als in formules.
De effectiviteit als tussen aanhalingstekens geplaatst duidt, eveneens een waardevermindering die ik alleen kan interprteren als onvoldoend overwogen toegepast.
Al met al een schokkend begin voordat ik verder ga .....smurfen.. !.
Leon Hoeneveld 10-03-2009
Vogel,
de ironie is dat men zoveel waarde hecht aan uitdrukkingen die hun geldigheid en effectiviteit al gauw weer verliezen.
Met effectiviteit doel ik op de poging een volledig ware en volledig juiste uitdrukking te geven.
Vogel 10-03-2009
Leon ,
Toch constateer ik dat, ondanks jouw goede bedoelingen, je mijn ...titelbeschouwing ...niet in overweging hebt genomen danwel hebt kunnen nemen.
Indien je " uitdrukkingen " als wetenschappelijke neerslagen onderkent, blijft de opmerking dat deze slechts bij verbeterde wetenschappelijke methodieken betere uitslagen en toepassing ervan kennen. " Uitdrukking " kan ik hier slechts in de betekenis van waarschijnlijkheid als in overeenstemming met de werlkelijkheid inschatten.
Dat is geen kwestie van " waarden hechten aan " ( als een gevoelsmatigheid ) maar... een effectiviteit ...in realiteit de betekenis ervan beredenerend beoordelen.
Leon Hoeneveld 11-03-2009
Vogel,
mijn intentie is een aantal beschouwingswijzen voor wetenschap te laten zien die inderdaad uitgaan van een waardeoordeel dat heel goed persoonlijk kan zijn. Zoals direct in de tekst aangegeven is de ironie dat effectiviteit van tijdelijke aard is.
Vogel 11-03-2009
Leon ,
Citaat.....Als je de " effectiviteit van uitdrukking " toch wilt beschouwen , komt het ...dicht in debuurt....van het begrip "waarheid "......
In de wetenschappelijke neerslag hier als " uitdrukking " gebezigt, betekent "waarheid " hetgeen een directe overkomst vertoont met de werkelijkheid van de hypothetische resultaten in realiteit.
De "effectiviteit " daarvan is dus die welke verwachte resultaten oplevert bij toepassing van de wetenschappelijke uitkomsten.
"Effectiviteit " moet dus de vermelde " waarheid " geheel tot uitdrukking brengen.
Citaat.....Exactheid...lijkt mij typisch iets dat blijft voorbehouden aan een smal gebied.....
Deze uitspraak is onjuist omdat deze geldigheid zich verantwoordt in daden de hele gemeenschap omvattend : ........
Citaat.....Een andere dimentie van waarheid is die van ware of werkende verklaringen....
Waarheid erken ik als een persoonsgebonden gevoelsuiting aan de basis van een wilsbeschikking van " een gelijk willen hebben/krijgen ".
Citaat.....Ik denk dat taal , taalgebruik een uitdrukking is van deze tijd en zodoende wat vandaag wordt uitgedrukt morgen anders wordt uitgedrukt......
Een logische opvatting immers, wetenschappelijke taal en formules zijn altijd tijdgeboden, hypothetisch.
Citaat.....de effectiviteit kun je dan niet aan de uitdrukking koppelen want die verandert met het moment......
Dat lijkt mij v.w.b. de wetenschappelijk taal een misvatting immers, de toepassing van wetenschappelijke bevindingen zijn gebaseerd op logisch bevonden theoriën. Zo ook het spoorboekje vereist heel normaal aanpassingen, wijzigingen en de "normale "spreektaal kent een natuurlijk, evolutionaire ontwikkeling. Wij zijn dus normaal reëel te verwachten " nooit klaar " en wetenschap is daarom niet als zinloos te beoordelen.
Citaat....Al eens eerder bedacht ik mij dat je logischerwijs kiest voor een cultuur die eisen stelt aan haar deelnemers.......
Een heel normaal standpunt immers, elk individu heeft zijn aandeel, bijdrage aan het tot stand brengen en in stand houden van een cultuur in cultuurverschijnselen. Je zou kunnen stellen dat er een ondefineerbare onderstroom van denken in een democratische besluitvorming ervaren wordt die zich in algemeen acceptabele gedragingen manifesteert die als "normaal "gekwalificeerd wordt.
Citaat.....vandaar dat we best de eis mogen stellen in de cultuur voor een bepaalde standaard manier van uitdrukken.....
Daarbij is echter geen "breedte-bepaling " en zo van zoiets als " normaal " van toepassing maar sprake van een wederzijds integreren welke de gezochte constante dialoog vereist.
Een cultuurshock kan zich pas voor voordoen indien er in een direkte ontmoeting tussen twee " totaal " verschillende culturen de eigen cultuur op zijn betekenis in waardenormering in vergelijking duidelijker wordt.
Daarbij is geen " maximalisering van het gelijk " , als een gelijk-hebben en een " iedereen een beetje gelijk geven " mogelijk omdat "een gelijk-hebben " niet mogelijk is en slechts een logische gevolgtrekking overeenkomst in overtuiging kan uitdragen.
Wij zijn niet gelijk in de betekenis van een bestaanrealisatie in werkelijkheid.
Citaat.....Het idee van " buiten de groep vallen " zal zeker niet bevordelijk zijn van de rust. Een neveneffect van de zoektoch naar waarheid en de wetenschap.....
Indien ik waarheid van toepassing acht op uitvoerend effect van wetenschappelijke uitkomsten, zal er geen sprake kunnen zijn van " buiten de groep vallen " a.g.v. het verschillen in " vocabulaire " welke dan universeel gezocht wordt in een objeciviteit van oorsprong.
Citaat......De taak van de wetenschap is dan eerder het vinden van een taal waarin het gelijk universeler uitgedrukt kan worden.....en dus niet in het vinden van de waarheid zelf......
" Het gelijk " als waarheidsbevinding van de effectieve toepassing van wetenschappelijke uitkomsten is universeel evident gebleken. "Waarheid " in dit citaat vermeldt, kan echter ook " De Werkelijkheid " duiden die slechts tot uiting van kennis kan worden benaderd.
Citaat.....De inhoud van de taaluiting wordt belangrijker dan de taalfunctie.....
De inhoud van een taaluiting is die van een communicatiegegeven als taalfunctie. Zelfs ceremoniële taal heeft als zodanig een commnicatieve functie.
Citaat.....Misschien is angst irationeel.....
Een héél ander perspectief van "taaluiting " maar zeer vaak niet minder rationeel. "Gevoelstaal " vergt een inzichtelijkheid in benadering die meer kennis en ervaring vereist.
Citaat......De werkelijkheid wordt vertaald ...of...er een werkelijkheid geconstueerd wordt ?
De werkelijkheid van de wetenschapstaal is die van het vastleggen van kennis tijdgebonden. De wekelijkheid van het dagelijksleven in taal tot uitdrukking gebracht, wordt gedragen door gevoelsfactoren die in reële verhouding van een rationele afweging de taalcommunicaties bepalen.
Onder een geconstrueerde werkelijkheid versta ik een fantasie die als realiteit voor sommigen een werkelijheidgegeven betekent.
De ordening die ik hier heb aangebracht is die globaal gezien het verschil tussen wetenschappelijke taal en die welke het gewone comuniceren in algemene zin omvat.
Leon Hoeneveld 11-03-2009
Vogel,
Ik beschouw jou reactie als "hardop denken" en niet als poging tot communicatie.
Er zijn mij teveel anti-smurf elementen aanwezig die een geduldige behandeling van jouw opmerkingen ongepast maken.
Het was helemaal niet mijn bedoeling wetenschap als zinloos weer te geven zoals je suggereert. In tegendeel ik vind juist allerlei nieuwe zin voor wetenschap, nieuwe waarden. Het is aan de lezer zelf te beoordelen naar welk soort waarde hij of zij neigt.
Persoonlijk neig ik er naar wetenschap de waarde van universele taal te geven, zodat taalwetenschap elementair wordt. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat men juist streeft naar een uitdrukking van exactheid, welke alleen binnen strikte regels voor de te gebruiken begrippen kan gelden. Je hebt als het ware de uitdrukking van grote ideeën, globaal, algemeen en de uitdrukking van kleine ideeën, specifiek, bijzonder.
Vogel 11-03-2009
Leon ,
Citaat Leon.....Je kunt je afvragen of een praktijk van " nooit klaar zijn ", de wetenschap , een zinvolle tijdsbesteding is......
Dit staat toch echt als tegenstelling tegenover jouw volgende conclusie : .....
Citaat.....Het was helemaal niet mijn bedoeling wetenschap als zinloos weer te geven......
Weet dus wat je schrijft !. ( weer een anti-smurf reactie of gewoon het zoeken naar een ....dialoog ?)
Citaat.....Ik beschouw jouw reactie als " hardop denken " en niet als een poging tot communicatie.....
Je zou de twee eerste citaten eens communcatief, als mijn wens tot communiseren op jouw wijze kunnen vergelijken.
Citaat......Persoonlijk neig ik ernaar wetenschap een universele taal te geven, zodat taal elementair wordt......
Universeel streeft de wetenschap reeds zeer lang naar algemeen objectief geldende formulering en formules omdat wetenschap nu eenmaal een universele aanpak vereist.
Wat je met : "zodat taal elementair wordt " kan ik niet plaatsen.
Elke vorm van communicatie kun je als " taal " opvatten dus ook wetenschappelijke taal en zelfs formules. Zo ook het blaffen van de hond , paringsdans van vogels en de concurentiestrijd bij herten in de herfst.
Leon Hoeneveld 11-03-2009
Vogel,
als men zich iets kan afvragen wil dat toch niet zeggen dat ik vind dat men dat moet denken?
Vogel 12-03-2009
Leon ,
Citaat van Leon......Je kunt je afvragen of een praktijk van " nooit klaar zijn " ...de wetenschap.... een zinvolle tijdsbesteding is....
Toch vermoed ik dat menig lezer in overtuiging kan zeggen dat jij je twijfels hebt omtrent de uitoefening van....wetenschap. Dit is m.i. een bedenkelijk vanwege jouw standpunt hier dat zinloosheid van wetenschapsuitoefening mogelijk juist geacht wordt.
Citaat.....Ik beschouw jouw reactie als " hardop denken " en niet als een poging tot communiseren.....
Elke reactie van iemand op een gegeven tekst op dit web is vanwege dit feit al een poging tot communiseren. Zodra iemand niet ingaat op vergelijkende standpunten en vragen stellen als eisen bombardeert, stelt deze iemand de communicatie op non-actief en heeft slechts zijn presentatie voor ogen.
Heb jij echt de kunde, een inzicht om het volgende uiteen te zetten ? .
Citaat......Persoonlijk neig ik ernaar wetenschap een universele taal te geven, zodat taal elementair wordt.....
Deze smurf heeft geen voorstelling van hoe zoiets "vorm "zou kunnen krijgen.( anti-smurf of vraag ?).
(in smurfentaal : ik heb geen idee hoe het gesmurfde, gesmurfd zou kunnen worden)
Leon Hoeneveld 12-03-2009
Vogel,
Dat wetenschap in bepaald opzicht als zinloos kan worden beschouwd wil nog niet zeggen dat dat mijn mening is. Ik geef alleen een manier van denken weer.
Het begrippenapparaat wordt aangevuld met steeds meer technische termen die direct uit de wetenschap komen. Deze termen worden te pas en te onpas gebruikt en krijgen universele betekenis. Steeds meer mensen weten wat "berekenen" is, wat "afstemmen" is. En die betekenis komt uit de wetenschappelijke hoek, maar is geen exacte betekenis.
Vogel 12-03-2009
Leon ,
Citaat.....Dat wetenschap in bepaald opzicht als zinloos kan worden beschouwd .....
Ben jij in staat om het in overtuiging vermelde : " in bepaald opzicht " nader toe te lichten ?.
Het is mij niet duidelijk welke bepaalde manier van denken daar de grondslag voor kan zijn .
Mij lijkt de exacte betekenis van begrippen als : berekenen en afstemmen , in omschrijving obejectief te kunnen worden vastgesteld uitgaande van vaststaande gegevens.
Leon Hoeneveld 12-03-2009
Vogel,
In het opzicht dat je niet van wetenschap kan verwachten dat ze helemaal klaar zal zijn. Als je je dus met iets bezighoudt dat nooit af zal zijn, kan je je afvragen of dat erg zinvol is. Je kunt dan net zo goed lekker gaan wandelen langs het strand.
> uitgaande van vaststaande gegevens
Welke vaststaande gegevens? Er is niets vast.
Vogel 12-03-2009
Citaat.....Wetenschap heeft als kenmerk het verwerven van voortschrijdende kenniservaring. Kennis die opgebouwd, steeds verder en meer gedetailleerd wordt uitgebouwd.
Dit sluit nauw aan bij : ......
Citaat......welke vaststaande gegevens , niets staat vast.....
Dat niets als vaststaande kennis als zeker gesteld kan worden betekent dat ze zoektocht een evolutionaire ontwikkeling doormaakt vergelijkbaar aan ons hele bestaan in wording.
Wetenschappelijk wordt dan het laatst onderzochte vastgestelde als uitgangspunt in overgangssituerend nadenken aangevat met de blik op een toekomstig nieuw te verwachten zij het tijdige uitkomst.
Dit wordt normaal beschouwd als een zinvol bestaansstreven.
Leon Hoeneveld 12-03-2009
Kennis die is opgebouwd wordt gevat in taal, in uitdrukkingen. Ik dacht toch duidelijk geweest te zijn over de ironie. Nooit wordt de meest effectieve uitdrukking voor die kennis gevonden.
Vogel 12-03-2009
Leon ,
Citaat.....Nooit wordt de meest effectieve uitdrukking voor die kennis gevonden....
De effectiviteit van verworven kennis als uitdrukking ervan, blijkt volledig in de toepassing ervan. Dat er dan een ironie van gedeeltelijk sukses bij de realisatie in de toekomst kan ontstaan, is niet meer dan een eigenlijk altijd voortdurende gevoel van onvrede over het uiteindelijke resultaat. Helaas is alle studie en neerslag daarvan blijvend mensenwerk en vele theoriën blijken tijdens de realisatie vaak gedeeltelijk al achterhaald.
Uiteraard kun je dan een zekere ironie over de noodzakelijk altijd voortdurende speurtocht naar kennis tentoonspreiden echter, als je dan wetenschapsontwikkeling als zinloos denkt te kunnen waarderen kan ik zo'n inzet filosofisch niet serieus nemen.
Leon Hoeneveld 12-03-2009
Vogel,
wetenschapsontwikkeling is iets dat je kan betwijfelen. We hebben de drieeenheid: verklaren, voorspellen, beheersen. Waarbij het doel steeds de beheersing is. Of we ooit tot een effectieve manier van beheersing komen lijkt probematisch. Ik denk dat de inefficiëntie van taal, om niet meer dan een tijdelijkheid te kunnen vangen in begrippen, er voor zorgt dat onze beheersing niet verder gaat dan een zeer nabije toekomst evenals onze voorspellingen, zoals voor het weer, niet verder dan tien dagen vooruit gemaakt kunnen worden. Er zijn teveel bij-effecten van bijvoorbeeld de technologie die we niet goed in kaart hebben en die de toch al complexe wereld nog complexer maken.
Misschien dat een alien-smurf met superieur inzicht vanuit de eigen ervaring een zekere toekomst ziet voor de mensheid, maar dan denk ik eerder aan ondergang dan aan redding.
Vogel 12-03-2009
Leon ,
Citaat.....Of we ooit tot een effectieve manier van beheersen komen lijkt... problematisch.....
Citaat.....dan denk ik eerder aan ...de ondergang ...dan aan de redding....
Ook deze aardsmurf kan de ironie van de gevoelsfactor helaas niet beteugelen.
Citaat.....Wetenschapsontwikkeling is iets dat je kunt betwijfelen.....
Neen hoor, deze zal wel door blijven gaan daar is geen twijfel over mogelijk.
Zoals ik eerder meende, is dit een evolutionaire kwestie waarbij we steeds weer ontdekken achter de feiten aan te lopen Tijdelijkheid is heel natuurlijk inherent aan de bestaansrealisatie.
Citaat.....de technologie.....die de toch al complexe wereld nog complexer maken.....
De mens beschouwt de wereld als complex en de techniek kan hiervan slechts een indruk weergeven. De mens dient ` te roeien met de riemen die hij heeft `.
Je zou jezelf kunnen afvragen wanneer het bestaan , dus ook de wetenschapsontwikkeling effectief perfect genoemd kan worden. Dan is het antwoord gelegen in de overtuiging wat ieder daaronder meent te kunnen verstaan en dan zullen er ook tevredenheidsbetuigingen gehoord worden.
Ook de taal is een produkt van menselijke ontwikkeling dus aan tijdigheid onderhevig.
Zo heeft, zoals ik eerder schreef , de taaleffectiviteit niets af te doen aan de effectiviteit van wetenschappelijke uitkomsten en toepassingen daarvan.
Deze site is auteursrechtelijk beschermd, op dit werk is de Naamsvermelding-NietCommercieel-GeenAfgeleideWerken 2.5 Nederland licentie van Creative Commonsvan toepassing, tenzij anders vermeld.
Overzicht van alle RSS/Atom feeds van De Webfilosofen. Privacy polices en cookie beleid voor deze website
Deze website is geproduceerd door Markei WEBDISGN.